چه سطوحی با درزگیر سیلیکونی خنثی سازگار هستند؟

ما به عنوان تولیدکنندگان و مشاوران فنی باتجربه درزگیر، به شش سوال ارزشمند و اغلب اشتباه گرفته شده مبتدیان در مورد درزگیر سیلیکونی با پخت خنثی (انواع اصلاح شده با اکسیم/آلکوکسی/سیلان) پاسخ می‌دهیم. این راهنما به راهنمایی‌های صنعتی (ASTM C920، EN 15651) اشاره دارد و بررسی برگه اطلاعات فنی (TDS) و برگه اطلاعات ایمنی (MSDS) محصول را قبل از مشخص کردن یا نصب توصیه می‌کند.

۱) چه سطوحی با درزگیر سیلیکونی خنثی روی شیشه‌ها و قاب‌های فلزی سازگار هستند و چه زمانی به پرایمر نیاز است؟

درزگیر سیلیکونی با پخت خنثی به طور قابل اعتمادی به سطوح تمیز و غیر متخلخل مانند شیشه فلوت، شیشه سکوریت، سرامیک لعاب‌دار، آلومینیوم آنودایز شده، فولاد ضد زنگ و بسیاری از سطوح فلزی رنگ شده یا پوشش داده شده با پودر می‌چسبد. از آنجا که مواد شیمیایی پخت خنثی (پلیمرهای اصلاح شده با آلکوکسی، اکسیم یا سیلان) اسید استیک منتشر نمی‌کنند، برای فلز و سنگ که در آنها سیلیکون‌های استوکسی می‌توانند باعث خوردگی یا لکه شوند، ترجیح داده می‌شوند.

در صورت وجود هر یک از موارد زیر، استفاده از پرایمر الزامی است:

• سطح آلوده است، مواد آزادکننده دارد یا پوشش آن خراب شده است - پرایمر چسبندگی طولانی مدت را افزایش می‌دهد.
• TDS سازنده، پرایمر را ملزم به رعایت الزامات عملکرد لعاب سازه‌ای یا دیوار پرده‌ای می‌کند (بسیاری از سیلیکون‌های خنثی سازه‌ای برای پوشش، به پرایمر نیاز دارند تا با مقادیر عملکرد ASTM C1184/ASTM C920 مطابقت داشته باشند).
• آلومینیوم یا فلز دارای پوشش‌های غیرمعمول (گالوانیزه، در مقیاس کارخانه یا فیلم‌های اعمال‌شده در کارخانه) هستند - پرایمر چسبندگی پایدار را تضمین می‌کند.

بهترین روش: طبق دستورالعمل سازنده، آزمایش چسبندگی (آزمایش شست/کشش یا آزمایش آزمایشگاهی لایه برداری) انجام دهید. اگر پرایمر توسط TDS توصیه شده است، از پرایمر سیلان یا فلزی مشخص شده استفاده کنید؛ پرایمر عمومی را جایگزین نکنید. آماده سازی مناسب سطح (چربی زدایی، سایش ملایم در صورت مشخص شدن، پاک کردن حلال با الکل ایزوپروپیل یا پاک کننده توصیه شده توسط سازنده) برای اعتبار ادعاهای چسبندگی بدون پرایمر ضروری است.

۲) آیا سیلیکون با پخت خنثی به پلاستیک‌های با انرژی سطحی پایین (PE، PP، PTFE، پلی کربنات) می‌چسبد؟ چگونه باید این پلاستیک‌ها را آماده کنم؟

پلاستیک‌های با انرژی سطحی پایین (LSE) - پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌پروپیلن (PP)، پلی‌تترافلوئورواتیلن (PTFE) و اغلب برخی از پلی‌کربنات‌های اصلاح‌شده با ضربه و پلاستیک‌های حاوی سیلیکون - برای هر چسب سیلیکونی یا پلیمری چالش‌برانگیز هستند. سیلیکون استاندارد با پخت خنثی معمولاً بدون عملیات سطحی به طور قابل اعتمادی به این پلاستیک‌ها نمی‌چسبد.

گزینه‌های پذیرفته‌شده برای دستیابی به چسبندگی بادوام:

• از یک تقویت‌کننده چسبندگی بر پایه سیلان یا پرایمر مخصوص که توسط سازنده برای پلاستیک خاص فرموله شده است، استفاده کنید. این پرایمرها از نظر شیمیایی انرژی سطحی را افزایش داده و پیوندی بادوام ایجاد می‌کنند.
• از فعال‌سازی سطح - عملیات کرونا، پلاسما یا شعله - استفاده کنید و بلافاصله پس از آن، بدون پرایمر یا با پرایمر (سطوح عملیات شده به مرور زمان به حالت اولیه خود برمی‌گردند؛ سریع کار کنید) سطح را فعال کنید.
• بست‌های مکانیکی یا تغییرات طراحی (فلنج‌ها، واشرها) در صورتی که پیوند شیمیایی غیرقابل قبول باشد.

توجه: PTFE عموماً به آسترهای مخصوص نیاز دارد و ممکن است هنوز غیرقابل اعتماد باشد. پلی کربنات گاهی اوقات پیوند برقرار می‌کند اما می‌تواند تحت فشار دچار ترک خوردگی شود؛ همیشه یک کوپن آزمایشی را تحت شرایط چرخه‌ای محیطی و حرارتی نماینده اجرا کنید. قبل از تأیید استفاده در تولید، آزمایش را برای هر پروژه مستند کنید. پروتکل‌های تضمین کیفیت.

۳) آیا می‌توان از سیلیکون با عمل‌آوری خنثی روی بتن و مصالح بنایی بدون پرایمر استفاده کرد و قلیائیت و رطوبت چگونه بر عمل‌آوری و چسبندگی تأثیر می‌گذارند؟

سیلیکون‌های خنثی به طور گسترده روی بتن و مصالح بنایی استفاده می‌شوند زیرا اسید استیک منتشر نمی‌کنند و احتمال ایجاد لکه یا خوردگی در آنها کمتر است. با این حال، زیرلایه‌های متخلخل و قلیایی مانند بتن دو چالش دارند: رطوبت زیرلایه و تخلخل/نمک‌های کربنات سطحی.

راهنمایی:

• سطح باید خشک و عاری از گرد و غبار سست، شیرابه بتن، ترکیبات عمل‌آوری و نمک‌ها باشد. بتن جدید باید عمل‌آوری شود و اجازه داده شود تا گاز خارج شده و خشک شود؛ رطوبت باقیمانده زیاد، عمل‌آوری مناسب را کند یا از آن جلوگیری می‌کند.
• قلیائیت بالا به خودی خود برای سیلیکون‌های خنثی مخرب نیست، اما آلودگی‌های سطحی (نمک‌های محلول) می‌توانند از چسبندگی جلوگیری کنند. در صورت وجود شوره یا نمک، طبق توصیه‌های سازنده تمیز و خنثی کنید و در صورت لزوم، یک پرایمر فرموله شده برای بتن اعمال کنید.
• از یک میله پشتیبان با اندازه مناسب برای دستیابی به هندسه صحیح درز استفاده کنید (به سوال بعدی مراجعه کنید) و با نصب یک میله پشتیبان پلی اتیلنی قابل تراکم از چسبندگی سه طرفه جلوگیری کنید. برای مصالح بنایی متخلخل، یک پرایمر می‌تواند چسبندگی را بهبود بخشد و جذب درزگیر را به بستر کاهش دهد.

مثال عینی: سرعت گیرش معمول برای سیلیکون خنثی حدود ۲ تا ۳ میلی‌متر در ۲۴ ساعت در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۵۰٪ است؛ این سرعت در شرایط سرد یا اشباع به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. اگر اتصالات باید در شرایط مرطوب یا زیر نقطه انجماد قرار گیرند، با TDS مشورت کنید - ممکن است فرمولاسیون‌های مخصوص گیرش در دمای پایین مورد نیاز باشد.

۴) آیا سیلیکون خنثی برای مس، فولاد گالوانیزه و سایر فلزات حساس بی‌خطر است - آیا باعث خوردگی می‌شود؟

سیلیکون‌های خنثی به گونه‌ای فرموله شده‌اند که از تولید محصولات جانبی اسیدی (که نگرانی اصلی در مورد سیلیکون‌های استوکسی است) جلوگیری کنند. برای اکثر فلزات حساس (مس، برنج، فولاد گالوانیزه، فولاد ضد زنگ، آلومینیوم) سیلیکون‌های خنثی انتخاب ارجح هستند زیرا در دسته غیر اسیدی طبقه‌بندی می‌شوند و خطر خوردگی و لکه‌دار شدن فلز را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهند.

با این حال، نکات مهم:

• همه محصولات پخت خنثی یکسان نیستند. برخی از سیلیکون‌های پخت اکسیمی در طول پخت، کتواکسیمی (مثلاً متیل اتیل کتوکسیم) آزاد می‌کنند؛ اگرچه مانند اسید استیک اسیدی نیستند، اما این محصولات جانبی می‌توانند در برخی حوزه‌های قضایی مواد محدود شده باشند و برخی فرمولاسیون‌ها ممکن است با پوشش‌های آبکاری شده تداخل داشته باشند. همیشه مطمئن شوید که محصول روی TDS برچسب "غیر خورنده برای فلزات" داشته باشد.
• آلاینده‌های سطحی (روغن‌ها، کلریدها) روی فلزات همچنان علت اصلی خوردگی پس از نصب هستند. قبل از آب‌بندی، فلزات را کاملاً تمیز کنید.
• برای مجموعه‌های الکتریکی یا الکترونیکی، از گریدهای سازگار با برق استفاده کنید و با آزمایش سازگاری تأیید کنید. برای نمای بیرونی معماری، درزگیرهایی را انتخاب کنید که به طور خاص ضد خوردگی تعیین شده و مطابق با استانداردهای مربوطه (ASTM/EN) آزمایش شده‌اند.

توصیه: از سازنده درخواست کنید که مستنداتی ارائه دهد که نشان دهد دسته/فرمولاسیون خاص برای زیرلایه‌های فلزی مورد نظر آزمایش شده است و در صورت حیاتی بودن پروژه، پنل‌های آزمایش در محل یا آزمایشگاه انجام شود.

۵) چگونه می‌توانم اندازه اتصالات (عرض در مقابل عمق) را تعیین کنم و زمان خشک شدن سیلیکون خنثی را در آب و هوای سرد یا مرطوب تخمین بزنم؟

هندسه صحیح اتصال، کلید عملکرد مناسب است. قانون استاندارد برای سیلیکون‌های الاستومری، حفظ رابطه عرض به عمق است که امکان حرکت آزاد را فراهم می‌کند: معمولاً عمق = عرض / ۲ (نسبت عرض به عمق ۲:۱) تا محدودیت‌های عملی مشخص شده توسط سازنده. برای اکثر اتصالات:

• برای اتصالی با عرض ۱۰ میلی‌متر، عمق ۵ میلی‌متر را هدف قرار دهید.
• برای درزهای پهن‌تر از حدود ۱۲ تا ۲۵ میلی‌متر، نسبت ۲:۱ را حفظ کنید اما حداکثر عمق توصیه‌شده توسط سازنده را بررسی کنید - برخی از فرمولاسیون‌ها حداکثر عمق ۱۲ میلی‌متر را بدون مواد کمکی مخصوص کیورینگ توصیه می‌کنند.
• همیشه از یک میله پشتیبان پلی اتیلن سلول بسته برای کنترل عمق و جلوگیری از چسبندگی سه طرفه استفاده کنید.

سرعت خشک شدن و عوامل آب و هوایی:

• سیلیکون‌های خنثی معمولی در دمای ۲۳ درجه سانتیگراد (۷۳ درجه فارنهایت) و رطوبت نسبی ۵۰٪، ۱ تا ۳ میلی‌متر در ۲۴ ساعت خشک می‌شوند—زمان خشک شدن معمولاً ۱۰ تا ۳۰ دقیقه است. پلیمرهای اصلاح‌شده با سیلان ممکن است سریع‌تر خشک شوند.
• رطوبت بالا باعث تسریع عمل‌آوری می‌شود؛ دمای پایین و رطوبت کم، آن را کند می‌کند. در آب و هوای سرد/مرطوب، عمل‌آوری می‌تواند چندین روز طول بکشد تا به خواص الاستیک کامل برسد. مراحل ساخت را بر این اساس برنامه‌ریزی کنید.
• برای درزهای عمیق یا کاربردهای حساس، درجه‌ای با پخت سریع را انتخاب کنید یا برنامه‌های کاری مرحله‌ای را بپذیرید. همیشه عملکرد عمق تا پخت را از TDS تأیید کنید و در صورت لزوم آزمایش‌های میدانی انجام دهید.

۶) آیا می‌توان درزگیر سیلیکونی با پخت خنثی را رنگ کرد یا روی آن روکش زد - اگر نه، جایگزین‌های قابل رنگ‌آمیزی آن چیست؟

بیشتر سیلیکون‌های پخت خنثی (و سیلیکون‌ها به طور کلی) قابل رنگ‌آمیزی نیستند. رنگ‌ها، به ویژه سیستم‌های پایه حلال و بسیاری از سیستم‌های پایه آب، پیوند پایداری با سیلیکون پخت شده تشکیل نمی‌دهند. تلاش برای رنگ‌آمیزی سیلیکون استاندارد معمولاً منجر به لایه لایه شدن یا خرابی‌های ناخوشایند می‌شود.

راه حل ها:

• از یک محصول سیلیکونی یا پلیمری اصلاح‌شده با سیلان (SMP) قابل رنگ‌آمیزی استفاده کنید که صراحتاً برچسب رنگ‌پذیری داشته باشد؛ این محصولات برای پذیرش پوشش‌ها مهندسی شده‌اند یا شیمی سطح آنها با رنگ‌های خاص سازگار است. همچنین بیانیه سازگاری سازنده رنگ را نیز مطالعه کنید.
• درزگیرهای جایگزین را در نظر بگیرید: درزگیرهای پلی اورتان یا پلی اورتان/پلی اتر اصلاح شده (پلیمر MS) معمولاً قابل رنگ آمیزی هستند و در صورتی که قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش و هوازدگی طولانی مدت برای پروژه قابل قبول باشد، ممکن است الزامات مربوط به حرکت و دوام را برآورده کنند.
• اگر استفاده از سیلیکون ضروری است و ظاهر آن بسیار مهم است، با سیلیکون همرنگ یا تزئینات قابل جدا شدن طراحی کنید. برخی از پوشش‌ها و پرایمرهای تخصصی ادعای چسبندگی به سیلیکون را دارند، اما عملکرد طولانی مدت آنها متغیر است؛ نیاز به تأیید آزمایشگاهی و میدانی دارد.

همیشه نمودارهای سازگاری را از تأمین‌کنندگان درزگیر و رنگ بررسی کنید و پذیرش را با آزمایش چسبندگی تحت شرایط کاری مورد انتظار ثبت کنید.

چک لیست نصب نهایی (سریع):سطح زیرین را تمیز کنید، TDS/MSDS را تأیید کنید، آزمایش چسبندگی انجام دهید، از میله پشتیبان برای کنترل عمق استفاده کنید، در صورت لزوم بتونه‌کاری کنید، در طول عمل‌آوری از اتصال محافظت کنید و زمان عمل‌آوری را در شرایط محل ثبت کنید.

سیلیکون‌های پخت خنثی مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش، محدوده دمایی وسیع (عموماً از -50 درجه سانتیگراد تا +150 درجه سانتیگراد در حالت کارکرد برای بسیاری از گریدها)، بازگشت الاستیک عالی و سابقه اثبات شده برای لعاب و اتصالات خارجی را ارائه می‌دهند - که آنها را به انتخابی عالی در مواردی که به آب‌بندی غیر خورنده و طولانی مدت نیاز است، تبدیل می‌کند.

برای انتخاب محصول، پرایمر و پروتکل آزمایش مختص پروژه یا درخواست قیمت، با ما از طریق www.kingdelisealant.com تماس بگیرید یا به آدرس info@kingdeliadhesive.com ایمیل بزنید.